Film 'Most do Terabithii’ – ile trwa, obsada, opis

Masz ochotę na film, który wygląda jak bajka, a zostaje w głowie na długo? W tym tekście poznasz dokładny opis „Mostu do Terabithii”, jego obsadę oraz czas trwania. Zobaczysz też, dlaczego ten tytuł bywa ważny zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.

O czym jest film Most do Terabithii?

„Most do Terabithii” to amerykański film familijny z 2007 roku, który bardzo często jest wrzucany do szufladki „dla dzieci”. Dubbing, młodzi bohaterowie i baśniowa kraina mogą mylić, bo za tą lekką fasadą kryje się opowieść o przyjaźni, samotności i mierzeniu się z bólem. Akcja rozgrywa się na amerykańskiej prowincji, gdzie zwyczajny chłopiec Jess Aarons próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie, który często ma go za nic.

Jess (w tej roli Josh Hutcherson) pochodzi z biednej rodziny, jest cichy i zamknięty, a w szkole uchodzi za outsidera. Najbardziej kocha rysowanie i bieganie, bo tylko wtedy czuje, że ma nad czymkolwiek kontrolę. Do klasy przychodzi nowa uczennica, Leslie Burke (AnnaSophia Robb) – dziewczynka z wyobraźnią, odwagą i specyficznym poczuciem humoru. Oboje nie pasują do reszty, ale właśnie dzięki temu szybko stają się sobie bliscy.

Krótki opis fabuły

Początek historii jest bardzo prosty. W szkolnym biegu Jess chce wreszcie coś wygrać, ale na ostatnich metrach wyprzedza go Leslie. Ta scena – pozornie drobna – otwiera relację, która zmieni ich życie. Dzieci zaczynają spędzać razem coraz więcej czasu, a zwykły las za domem zamieniają w miejsce pełne magii. Przekraczają strumień po prowizorycznym moście z liny i desek i nadają krainie nazwę Terabithia.

W Terabithii pojawiają się trolle, olbrzymy i fantastyczne stworzenia. Są wiewiórki, które w oczach dzieci stają się potworami, i drzewa przypominające wielkie trolle. Wszystko jest wytworem ich wyobraźni, ale dla Jessa i Leslie to bardzo realna przestrzeń. Wymyślone królestwo pozwala im oswoić szkolnych prześladowców, lęk przed odrzuceniem i codzienne problemy w domu. Różnica między światem fantazji a rzeczywistością coraz mocniej się zaciera.

Czy wyobraźnia naprawdę potrafi ochronić przed bólem? W pewnym momencie historia skręca w stronę dramatu. Dzieci jako król i królowa Terabithii czują, że mogą wygrać z każdym wrogiem, ale nagła tragedia pokazuje, że są granice, których nie przeskoczy nawet najbogatsza fantazja. To właśnie ten nagły zwrot emocjonalny sprawia, że wielu widzów długo nie potrafi zapomnieć o filmie.

Motywy przyjaźni i wyobraźni

Trzon opowieści stanowi przyjaźń dwojga dzieci, które czują się inne niż reszta świata. Leslie wnosi do życia Jessa wiarę w siebie i odwagę. On z kolei pomaga jej zakorzenić się w nowym miejscu i stopniowo otwiera własną wrażliwość. Razem tworzą królestwo, gdzie to oni ustalają zasady. W realnym życiu dostają od dorosłych niewiele wsparcia, w Terabithii mogą wreszcie być sobą.

Świat wyobraźni nie jest tutaj tylko kolorową dekoracją. To sposób na poradzenie sobie z biedą, brakiem akceptacji i lękiem przed odrzuceniem. Fantastyczne sceny – przygotowane przez reżysera Gabora Csupo – nie są przeładowane efektami, bardziej przypominają sen dziecka, który nabiera kształtów. Dzięki temu film trafia do młodszych widzów, ale mocno działa też na dorosłych, którzy pamiętają własne dziecięce ucieczki w marzenia.

„Most do Terabithii” pokazuje, że wyobraźnia nie ucieka od bólu, tylko pomaga go nazwać i jakoś udźwignąć.

Ile trwa Most do Terabithii?

Dla wielu rodziców i widzów ważna jest prosta informacja: ile trzeba zarezerwować czasu na seans. Czas trwania „Mostu do Terabithii” to 96 minut. Film nie jest więc ani bardzo krótki, ani przesadnie długi, co sprawdza się przy wspólnym oglądaniu z dziećmi. Akcja rozwija się spokojnie, ale bez dłużyzn. Pierwsza część skupia się na poznaniu bohaterów, później coraz więcej miejsca zajmuje Terabithia i emocjonalna strona historii.

Długość filmu jest na tyle wyważona, że nawet młodszy widz nie powinien się zmęczyć. Jednocześnie 96 minut spokojnie wystarcza, by pokazać przemianę Jessa, rozwinąć przyjaźń z Leslie i nadać wagę dramatycznym wydarzeniom. To nie jest typowy film „na szybko” przed snem, bardziej propozycja na wieczór, przy którym można porozmawiać z dzieckiem o emocjach.

Kto występuje w filmie Most do Terabithii?

Obsada „Mostu do Terabithii” łączy młodych aktorów z doświadczonymi nazwiskami. Na pierwszym planie są oczywiście Josh Hutcherson i AnnaSophia Robb, ale ważne role grają też Zooey Deschanel czy Robert Patrick. Widać, że reżyser postawił na naturalność i zwyczajność, a nie na „idealnych” ekranowych nastolatków.

Młodzi bohaterowie

Josh Hutcherson tworzy bardzo spokojną, wyciszoną postać Jessa. Jego bohater nie wygląda jak superbohater z plakatu, bardziej jak chłopiec z sąsiedztwa, który próbuje przetrwać w głośnym domu i trudnej szkole. Aktor miał wtedy zaledwie kilkanaście lat, a zagrał dziecko dojrzalsze, niż wskazuje metryka. Czuć jego zagubienie i wstyd, gdy rówieśnicy go odrzucają.

AnnaSophia Robb jako Leslie to zupełne przeciwieństwo Jessa. Jest głośniejsza, pewniejsza siebie, ma wyobraźnię, która – dosłownie – tworzy nowe światy. Jej delikatność łączy się z ogromną siłą charakteru. Postać Leslie wnosi do filmu wiarę, że można być „innym” i wcale nie trzeba się za to przepraszać. W obsadzie pojawia się też młodziutka Bailee Madison, która pokazuje, jak dzieci obserwują świat dorosłych o wiele uważniej, niż się wydaje.

Role dorosłych

Ważną rolę gra Zooey Deschanel jako nauczycielka muzyki. To jedna z nielicznych dorosłych postaci, które naprawdę widzą w Jessu coś więcej niż „kłopotliwego ucznia”. Zooey buduje ciepłą, ale nie przesłodzoną postać – nauczycielkę, która potrafi docenić talent i wyobraźnię dziecka. Dzięki temu Jess dostaje sygnał, że jego rysunki mają sens, a nie są tylko „bazgrołami”.

Z kolei Robert Patrick wciela się w ojca Jessa. To twardy, zmęczony mężczyzna, który nie zawsze umie okazać uczucia. W jego relacji z synem pojawia się sporo napięcia. Gdy przychodzi moment tragedii, ta surowość pęka i widz widzi inną twarz tej postaci. Obok nich na ekranie pojawiają się też między innymi Bailee Madison, Kate Butler i Devon Wood, tworząc wiarygodne tło dla historii dwójki głównych bohaterów.

W obsadzie widz znajdzie między innymi:

• Josh Hutcherson – jako Jess Aarons
• AnnaSophia Robb – jako Leslie Burke
• Zooey Deschanel – jako nauczycielka muzyki
• Robert Patrick – jako ojciec Jessa
• Bailee Madison – w roli młodszej siostry

Kto stoi za Mostem do Terabithii?

Film wyreżyserował Gabor Csupo, twórca, który zdobył doświadczenie przy animacjach i produkcjach dla młodszych widzów. Dzięki temu bardzo dobrze czuje dziecięcą perspektywę i potrafi łączyć realizm z bajkowym obrazem. „Most do Terabithii” jest ekranizacją powieści Katherine Paterson, a za scenariusz odpowiadają Jeff Stockwell i David Paterson – syn autorki książki. To połączenie sprawia, że historia jest wierna duchowi oryginału, a jednocześnie dobrze działa na ekranie.

Na ostateczny kształt filmu wpływa cały zespół. Za zdjęcia odpowiada Michael Chapman, który nadaje zwykłemu lasowi niemal mityczny charakter. Montaż przygotował John Gilbert, muzykę skomponował Aaron Zigman, a za scenografię i kostiumy odpowiadają Jackie Gilmore i Barbara Darragh. Wspólnie tworzą świat, który wygląda zwyczajnie, gdy akcja dzieje się w domu czy szkole, oraz niemal baśniowo, kiedy bohaterowie przekraczają most do Terabithii.

Główni twórcy filmu to:

• Gabor Csupo – reżyser
• Katherine Paterson – autorka pierwowzoru literackiego
• Jeff Stockwell i David Paterson – scenariusz
• Michael Chapman – zdjęcia
• Aaron Zigman – muzyka

Czy Most do Terabithii jest filmem tylko dla dzieci?

Wielu widzów omija Most do Terabithii, bo widzi dubbing i zakłada, że to lekka bajka dla najmłodszych. To błąd, który powtarza się przy wielu filmach familijnych. Ten tytuł porusza temat śmierci, żałoby i odpowiedzialności. Robi to delikatnie, ale bez chowania wszystkiego za happy endem. Dla niektórych rodziców to może być zaskoczenie, zwłaszcza jeśli spodziewają się wyłącznie kolorowej przygody.

Historia Jessa i Leslie przypomina, że dzieci widzą znacznie więcej niż dorośli chcą im pokazywać. Stare bajki – jak te w wersjach sprzed łagodnych przeróbek – nierzadko miały bardzo mroczne zakończenia i ostrzegały przed realnymi zagrożeniami. Tutaj jest podobnie. Film jest atrakcyjny wizualnie, ale jednocześnie przygotowuje młodego widza na to, że w życiu pojawiają się wydarzenia, których nie da się cofnąć ani „odczarować”.

„Most do Terabithii” nie boi się pokazać dzieciom, że smutek i strata są częścią świata, tak samo jak śmiech i zabawa.

Jeśli zastanawiasz się, w jakim wieku puścić dziecku ten film, wiele zależy od jego wrażliwości i dotychczasowych doświadczeń. Dziesięciolatek, który zna już nieco poważniejsze historie, może odebrać go inaczej niż maluch oglądający wyłącznie bajki z idealnym zakończeniem. Film staje się dobrym pretekstem do rozmowy o emocjach, żalu i tym, w jaki sposób wyobraźnia potrafi pomagać, ale nie zawsze chroni przed bólem.

Podczas wspólnego seansu warto zwrócić uwagę na sceny, które mogą wywołać pytania i silne emocje u młodszego widza. Dobrze jest mieć czas i przestrzeń, by o nich porozmawiać po zakończeniu filmu. Najczęściej dotyczy to takich fragmentów:

• pierwsze spotkania Jessa z rówieśnikami, którzy go odrzucają
• moment, gdy Terabithia staje się ucieczką od problemów w domu
• sceny bezpośrednio związane z tragedią w lesie
• reakcja Jessa na stratę i rozmowy z ojcem po wydarzeniach w Terabithii

Dla dorosłego widza „Most do Terabithii” bywa nie mniej poruszający niż dla dziecka. Wiele osób wraca do tego tytułu po latach i dopiero wtedy dostrzega, jak mocno opowieść o królu i królowej Terabithii mówi o realnym życiu. Film miał premierę w 2007 roku, a mimo upływu lat jego historia nadal działa zaskakująco mocno.